ميهن گرایان

ما اصل و اساس خود را از دست داده ایم فراموش کرده ایم گم کرده ایم ما نیاز به بازگشت به خویشتن خویش و نوزایی داریم همیشه هستی از هسته سرچشمه می گیرد هسته ی ما آن است که در خاک قرار می گیرد و بنیاد ما را در خود دارد و ما ادامه و شاخ و برگ آن می شویم آنگاه که هسته خود را انکار کردیم یعنی بر هستی خود شوریدیم و از ریشه خود بریدیم . هسته ی ما پیشنیان ما هستند هسته ی ما فرهنگ 2500 ساله ی شاهنشاهی ماست و هر گاه هسته ی خود را نپذیریم و هستی خود را انکار کنیم فرهنگ ما بر نیستی و بی هویتی استوار می شود .
اگر به گذشته ی خود نیم نگاهی کنیم تاریخ 2500 ساله ی ما شامل 1100 سال پیش از اسلام  و 1400سال پس از اسلام است پیش از اسلام مردم این سرزمین همیشه در برابر هجوم بیگانگان دلیرانه ایستادند و سرافرازی  و شاد خواری و شادنوشی و شاد زیستی جزو فرهنگ ما بود بدون آنکه نیازی به فرهنگ شهادت باشد سال ها پاسدار این مرز و بوم در برابر قوم های وحشی که از شرق و غرب و جنوب و شمال حمله  می کردند بودند .
ولی 1400 سال پس از اسلام را بنگرید هر قوم وحشی که فرصت کرد وبیکار شد به این مرز و بوم تاخت و هر آنچه خواست کرد ار عرب ها گرفته تا مغولان و سلجوقیان و غزنویان و خوارزم ها . واکنش مردم تنها پذیرفتن شکست بود .
آن مردمی که پیش از اسلام جهان را در می نوردید و کسی  یارای رویارویی با آنان را نداشت چه شده بود چرا آن مردم شکست ناپذیر امروزه چنین شکست پذیر شده بود ؟چرا جای شادی را غم گرفته است چرا جای شادخواری و شاد نوشی را  شلاق و ماتم گرفته است .
و امروزه فرهنگ ایرانی وارونه شده است . و ایرانی گذشته ی باشکوه پیش از اسلام خود را تحقیر می کند تا متولیان تاریخ پس از اسلام به او بگویند که تو هر چه داری از ماست و خود هیچ نبوده ای و ما باید وارون آن را به نمایش بگذاریم  .